حسین بن ابوغندر از پدرش روایت می‏کند که از امام صادق - علیه‏السلام - راجع به روزه‏ در روز عرفه پرسیدم. 
حضرت فرمود: عرفه عیدی از اعیاد مسلمین و روز دعا و مسألت است. 
عرض کردم: روزه در روز عاشوراء چطور؟ 
حضرت فرمود: این روز روزی است که حسین - علیه‏السلام - در آن به قتل رسید، پس اگر از شماتت کنندگان هستی این روز را روزه بگیر. 
سپس حضرت فرمود: بنی‏امیه - که خدا آنها و کسانی که به آنها از اهل شام در قتل امام حسین - علیه‏السلام - کمک کردند لعنت کند - نذر کردند که اگر حسین - علیه‏السلام - و یارانش کشته شدند و خلافت در اختیار خاندان ابوسفیان قرار گرفت این روز را عید بگیرند، و برای شکرانه‏ی خدا آن روز را روزه بگیرند، و بچه‏هایشان را خوشحال کنند. 
این کار در میان خاندان ابوسفیان از آن روز تا به امروز سنت شد، و مردم همگی به آنها اقتدا کردند، و لذا این روز (یعنی عاشوراء) را روزه می‏گیرند و خانواده‏های خود را خوشحال می‏کنند. 
سپس حضرت فرمود: روزه برای مصیبت نیست، بلکه برای شکرانه به خاطر سلامتی است و برای این است که حسین - علیه‏السلام - کشته شد، پس اگر از کسانی هستی که به خاطر این فاجعه غمزده شده‏ای؛ این روز را روزه مگیر، و اگر شماتت شده از طرف کسانی که به خاطر سلامتی بنی‏امیه خوشحالی می‏کنند هستی؛ پس برای شکر از خدا روزه بگیر. [1] . 

پی نوشت ها: 
[1] امالی الطوسی: ج 2 ص 279، بحارالأنوار: ج 93 ص 67 ح 17.